Όπως έχουμε πει παλιότερα είμαστε μεγάλη θαυμαστές του Brian Cronin και όσων γράφει. Τελευταία παρουσίασε στη στήλη Movie Legends Revealed ότι ως εγγυήσεις η Marvel χρησιμοποίησε τα κινηματογραφικά δικαιώματα αρκετών χαρακτήρων.
Μέχρι εκείνο το σημείο η Marvel ήταν μία ανεξάρτητη εταιρία που είχε αρχίσει να ανεβαίνει μετά την χρεωκοπία στη δεκαετία του '90. Επίσης έδινε άδεια σε διάφορα στούντιο για να χρησιμοποιήσει τους χαρακτήρες της, εισπράττοντας ένα μέρος από τα έσοδα, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις έπαιρνε μόνο τα λεφτά για την άδεια και τίποτα άλλο. Στις αρχές του 2000 κάποιος ατζέντης πλησίασε τα μεγάλα κεφάλια λέγοντάς τους ότι θα έπρεπε να φτιάξουν δικό τους στούντιο για να εισπράττουν όλα τα κέρδη. Βεβαίως για να γίνει κάτι τέτοιο είχαν αρκετά εμπόδια που έπρεπε να ξεπεράσουν.
Το βασικό πρόβλημα ήταν ότι ενώ είχαν ένα καλό κεφάλαιο για να ξεκινήσουν, δεν ήταν καθόλου κοντά σε αυτό που χρειάζονταν για να παράγουν το κινηματογραφικό σύμπαν που είχαν στο μυαλό τους. Έτσι στράφηκαν στην Merril Lynch, εταιρία που αναλαμβάνει οικονομικές υπηρεσίες, ζητώντας δάνειο, για 525 εκατομμύρια τα οποία θα διανέμονταν μέσα στην πάροδο εφτά χρόνων για τη δημιουργία των Marvel Studios. Βεβαίως σαν κάθε καλός τοκογλύφος η εταιρία χρειαζόταν κάτι για εγγύηση, και συμφώνησαν στην παραχώρηση δέκα κινηματογραφικών δικαιωμάτων σε περίπτωση που δεν είχαν τα λεφτά να ξεπληρώσουν, χαρακτήρες που δεν είχαν ήδη πάει σε άλλα στούντιο. Ποιοι είναι αυτοί;
Captain America
Avengers
Nick Fury
Black Panther
Doctor Strange
Ant-Man
Hawkeye
Cloak and Dagger
Power Pack
Shang-Chi
Ναι και εμάς μας φάνηκε περίεργο, αλλά προφανώς το Power Pack και ο Shang-Chi θεωρήθηκαν σημαντικές προσθήκες. Ή μπορεί η Marvel να τους έπεισε ότι αξίζουν εκατομμύρια (κρίνοντας από τη δημοτικότητά τους και όχι μειώνοντας τους χαρακτήρες). Θα προσέξατε ίσως ότι λείπει ένας σημαντικός χαρακτήρας: Ο Iron Man. Όπως φαίνεται τα δικαιώματα ήταν στη New Line όταν έγινε η συμφωνία, αν και επρόκειτο να γυρίσουν μέσα σε λίγους μήνες.
Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι το ότι λόγο του ότι αφού ο χαρακτήρας δεν συμπεριλαμβάνονταν στη συμφωνία δεν μπορούσαν με τα λεφτά αυτά να γυρίσουν το Iron Man, έτσι αναγκάστηκαν να χρησιμοποιήσουν το δικό τους κεφάλαιο. Αυτό επίσης σημαίνει ότι μάλλον αυτές οι ταινίες περιλαμβάνονταν σε κάποιο πρώτο πλάνο για το MCU, μέχρι που τα πράγματα άρχισαν να ρολάρουν. Επίσης μάλλον σημαίνει ότι δεν χρειαζόντουσαν αυτές τις ταινίες για να ξεπληρώσουν.
Βέβαια το δεύτερο πρόβλημα ήταν ότι ακόμα και όταν φτιάξανε τα Marvel Studios το 2005 δεν ήταν αρκετά μεγάλοι για να έχουν δική τους διανομή και έτσι κάνανε συμφωνία με την Universal και την Paramount. Πληροφοριακά η συμφωνία για τη διανομή σημαίνει ότι δίνεις το δικαίωμα να αποφασίσει το στούντιο πότε θα κυκλοφορήσει η ταινία, σε τι μορφή, πως και σε ποιες αίθουσες θα διανεμηθεί, ακόμα και πως θα κοπεί το φίλμ. Σε κάθε περίπτωση η συμφωνία με την Paramount περιελάμβανε έξι ταινίες, ενώ η συμφωνία με την Universal ήταν κάπως διαφορετική. Είχαν τα δικαιώματα για το Hulk του Άνγκ Λι αλλά και για όλες τις μελλοντικές ταινίες με αυτόν πρωταγωνιστή, και βασικά αυτός είναι ο λόγος που δεν θα δούμε σύντομα ταινία Hulk, καθώς κανένας από τους δύο δεν θέλει να παίξει μπαλίτσα. Βέβαια το 2009 η Disney αγόρασε τη Marvel, που δεν έχει ανάγκη για διανομείς. Έτσι το 2012 έκανε μια συμφωνία και αγόρασε τα δικαιώματα διανομής από την Paramount για τα Iron Man 3 και Avengers, και την επόμενη χρονιά αγόρασε τα δικαιώματα για τις προηγούμενες ταινίες, και έτσι πάλι καλά από εκεί καθαρίσαμε.
Με λίγα λόγια μιλάμε για ένα τρομακτικό ρίσκο, που σίγουρα δεν θα το παίρνανε αν δεν πίστευαν 90% ότι θα πετύχει, αλλά πάντα υπάρχει η πιθανότητα αποτυχίας. Με λίγα λόγια αν το Iron Man δεν έβγαζε τα έξοδά του η Marvel θα δεχόταν μία μάλλον τεράστια ήτα. Αλλά σίγουρα θα πρέπει να είναι αρκετά ευγνώμονες που ο κόσμος τους στήριξε και αλλάξανε τον χάρτη των super hero ταινιών.
