Τελείωσε πριν λίγο καιρό και η δωδέκατη σεζόν του Supernatural, ενώ έχει ανακοινωθεί ήδη από τον Ιανουάριο ότι περιμένουμε και δέκατη τρίτη. Με την ολοκλήρωση της ενδέκατης σεζόν έγινε η μακροβιότερη αμερικάνικη σειρά φαντασίας, και κατά τα άλλα περιμένουμε crossover στην καινούρια σεζόν με τον Scooby - Doo. Ας δούμε όμως τι παρακολουθήσαμε φέτος.
Στο τέλος της προηγούμενης σεζόν, αφού ο Θεός και το Σκοτάδι (ο Chuck και η Amara δηλαδή) αφήσανε αυτό τον κόσμο και πήγανε να τα βρούνε, και δώσανε στον Dean ένα δώρο, την μητέρα των Winchester πίσω στους ζωντανούς. Η 12η σεζόν έπιασε την ιστορία από το αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο, με τον Dean να προσπαθεί να εξηγήσει στη μητέρα του τι παίζει, και τον Sam να είναι αιχμάλωτος από το βρετανικό τμήμα των Man of Letters. Αφού περάσανε αρκετά filler επεισόδια, κάποια με πολύ περίεργα σενάρια (με αποκορύφωμα αυτό με την ψυχή του Hitler), είδαμε ένα γνώριμο χαρακτήρα, τον αγαπημένο μας Διάβολο.
Ο Εωσφόρος βέβαια πέρασε τη μισή προηγούμενη σεζόν στο σώμα του Castiel, και τώρα αναζητάει καινούριο σώμα, ενώ είναι αποδυναμωμένος. Αν και ο Μαρκ Πελεγκρίνο ήταν πάντα καταπληκτικός στο ρόλο, μέσα στα πλαίσια της ιστορίας έβγαζε νόημα να εμφανιστεί ένα καινούριο πρόσωπο. Ο Εωσφόρος χρησιμοποιεί ως δοχείο πρώτα ένα τελειωμένο ροκ σταρ, και αργότερα τον πρόεδρο της Αμερικής. Το επεισόδιο προβλήθηκε ακριβώς ένα μήνα μετά την εκλογή του Τράμπ. Και εκεί που είχαμε αρχίσει να βαριόμαστε ανακαλύπτουμε ότι ο "πρόεδρος" άφησε έγκυο τη γραμματέα του, η οποία ετοιμάζεται να γεννήσει ένα Νεφιλίμ.
Αυτό πρόσθεσε αρκετά σε μία αδύναμη μέχρι τώρα πλοκή. Βέβαια δεν αποτέλεσε έκπληξη που μέχρι τα τελευταία επεισόδια μας δίνονταν ελάχιστα στοιχεία για αυτό το σενάριο. Αυτό είναι ένα πρόβλημα που πολύ δύσκολα μπορούν να αποφύγουν σειρές που έχουν πάνω από 10 - 12 επεισόδια ανά σεζόν. Και αν και σε παλιότερες σεζόν είχαμε δει το Supernatural να καταφέρνει να κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο, φέτος είχαμε πολλά filler. Αν και κάποια από αυτά είχαν ενδιαφέρον, όπως αυτό με τον Moloch, τα περισσότερα απλά αποσπούσαν την προσοχή από το βασικό σενάριο.
Βεβαίως οι Βρετανοί Man of Letters έπαιξαν σημαντικό ρόλο, με τη Mary Winchester να τους ακολουθεί, και αργότερα και τα αδέρφια, αλλά όσοι έχουν παρακολουθήσει τη σειρά από την αρχή μπορούσαν εύκολα να προβλέψουν ότι οι χαρακτήρες που βλέπαμε δεν θα βγάλουν τη σεζόν. Ακόμα χειρότερα, το ένα σενάριο με το άλλο (τον Lucifer) με το ζόρι ακουμπήσανε, αποδεικνύοντας ότι η οργάνωση αποτέλεσε απλώς έναν αντιπερισπασμό. Άλλο ένα κρίμα ήταν το ότι είδαμε τον Castiel να έρχεται κοντά με τη Mary, αλλά μόλις για ένα επεισόδιο και μετά σαν να μην έγινε.
Ο Μαρκ Πελεγκρίνο επέστρεψε τελικά στο ρόλο του, και όχι μόνο αυτό αλλά και με ένα τρόπο που βάση της λογικής της σειράς δικαιολογούταν. Βεβαίως ο τρόπος που απεικονίζεται η κόλαση είναι τουλάχιστον για γέλια, αλλά ας μην σταθούμε εκεί. Το ότι η σειρά ξανά και ξανά χρησιμοποιεί τον Lucifer είναι λίγο απογοητευτικό, και ένδειξη ότι δεν υπάρχουν καινούριες ιδέες. Και μεταξύ μας, όταν έχεις σώζει τη Γη ή/και όλο το σύμπαν τόσες φορές τι παραπάνω να κάνεις; Και από ότι φαίνεται θα δούμε τον διαβολάκο και στην επόμενη σεζόν...
Στο τελευταίο (διπλό) επεισόδιο είδαμε τον θάνατο της Rowena (Ρουθ Κόνελ) με έναν απαίσιο τρόπο, μιας και είδαμε απλά το πτώμα της, αν και χωρίς το πρόσωπο της ηθοποιού. Ήταν λίγο ντροπή για να πούμε την αλήθεια, ακόμα χειρότερα μιας και είχε εμφανιστεί δέκα επεισόδια πίσω και ο θάνατός της έδειξε εντελώς τυχαίος, σαν να μην ήταν σημαντικό κομμάτι του cast τα τελευταία τρία χρόνια. Σε κάθε περίπτωση, όλοι προσπαθούνε να φτάσουν στην Kelly Kline (Κόρτνι Φορντ) που είναι έτοιμη να γεννήσει το παιδί του διαβόλου, ενώ είναι μαζί της ο Castiel, κλασσικά απομονωμένος από τους Winchesters γιατί δεν καταλαβαίνουν. Τελικά το μωρό (ακόμα στη κοιλιά) ανοίγει μία πύλη σε μία άλλη διάσταση που χρωματικά έμοιαζε με το καθαρτήριο (δηλαδή πολύ γκρι), και ήταν ουσιαστικά ένα post apocalyptic σενάριο στο οποίο άγγελοι και δαίμονες μάχονται για χρόνια, και ο Bobby δεν είναι ούτε νεκρός, ούτε έχει χάσει τα πόδια του. Το σχέδιο είναι να παγιδεύσουν τον Lucifer εκεί, με τον Crawley (Μαρκ Σέπαρντ) να θυσιάζεται για να πετύχει το ξόρκι. Αν και η στιγμή της θυσίας του ήταν πολύ καλή, το ότι νωρίτερα όταν ο Lucifer τον "σκότωσε" στη κόλαση και δεν κατάλαβε ότι απλά άλλαξε σώμα φάνηκε λίγο τραγελαφικό.
Έτσι άλλως ένας βασικός χαρακτήρας αφήνει τη σειρά, με τον Σέπαρντ να έχει ήδη δηλώσει ότι αφήνει το Supernatural για να κάνει καινούρια πράγματα, με λίγα λόγια δεν επιστρέφει. Αλλά περιμένετε! Γυρνώντας από τη περίεργη αυτή άλλη διάσταση ο Lucy σκοτώνει τον Castiel, και τελικά παγιδεύεται εκεί μαζί με τη Mary, ενώ τα αδέρφια γυρνάνε για να αντικρίσουν τον γιο του διαβόλου που έχει γεννηθεί, μοιάζει σαν να μεγάλωσε γρήγορα, και είναι μέσα στις σκιές, οπότε δεν τον βλέπουμε καθαρά.
Το σενάριο λοιπόν για την 13η σεζόν είναι έτοιμο, αφού όλοι φανταζόμαστε ότι θα έχει να κάνει με το νεφιλίμ που μόλις γεννήθηκε. Όσο για την Mary και τον διαβολάκο, είναι σαφές ότι θα τους ξαναδούμε, καθώς και αυτή την άλλη διάσταση. Λογικά θα καταφέρουν να φέρουν πίσω και τον Bobby. Όσων αφορά τον Castiel μην αγχώνεστε, έχει γίνει ήδη γνωστό ότι θα επιστρέψει.
Σίγουρα το επίπεδο έχει πέσει εδώ και αρκετές σεζόν, και σίγουρα η σεζόν ήταν καλύτερη από κάποιες προηγούμενες, από την άλλη όμως απείχε πολύ από τα καλά σημεία της μετά-Κρίπκε εποχής. Ακόμα και αποδεχόμενοι τα συνεχώς επαναλαμβανόμενα κλισέ της σειράς, τελικά η ίδια η σεζόν ήταν filler, για να δούμε ένα πιο δυνατό -θεωρητικά- σενάριο στην επόμενη, εκτός αν αποφασίσουν να τραβήξουν το σενάριο με το νεφιλίμ για δύο-τρία χρόνια. Βέβαια το Supernatural έχει φανατικούς οπαδούς που ότι και να γράψαμε εδώ δεν θα τους λυγίσει. Όλοι οι άλλοι που ψάχνουν μία καλή σειρά βασισμένη στο υπερφυσικό δεν θα βρουν κάτι εδώ, μιας και ειδικά πλέον αν δεν αντέχεις άλλο τον τρόπο που κινείται η σειρά, καλύτερα κατέβα από το τρένο.
