Αααχ... χαρακτήρες της DC. Όλοι όσοι μεγάλωσαν στα 90's, ξέρουν πόσο τους αγαπήσαμε. Η μυθολογία τους έκανε τον κόσμο να ξεπεράσει την αντίληψη του ότι αναφέρονται σε παιδικό κοινό, συστήνοντας περίπλοκες κοινωνικοπολιτικές θεματολογίες και αγωνιώδη ηθικά διλήμματα στον αναγνώστη. Και ήρθε επιτέλους η ώρα να δούμε όλα αυτά να παίρνουν σάρκα και οστά, από το χαρτί στο κινηματογραφικό σύμπαν της DC... ή μήπως όχι;
Η αλήθεια είναι ότι η DC αν και δεύτερη (τρίτη, αν λογαριάσει κανείς και το κινηματογραφικό σύμπαν της FOX), δεν το ξεκίνησε διόλου ευκαταφρόνητα με το Man Of Steel. Όντας ο πιο διάσημος χαρακτήρας όλων των εποχών, ο Superman ήταν η κατάλληλη επιλογή για να ξεκινήσουν κάτι τόσο μεγαλειώδες, που θα εσωκλείει δεκάδες από τους χαρακτήρες της για πρωταγωνιστές. Όσο και να κέρδισε το στοίχημα της οπτικής τους απόδοσης όμως, μάλλον στη πορεία έχασε το παιχνίδι αφήνοντας τα μεγάλα κεφάλια της ιδιοκτήτριας Warner Bros να αναμειχθούν στη παραγωγική διαδικασία, προσπαθώντας με την επιχειρηματική τους λογική να ανταγωνιστούν το αντίστοιχο εγχείρημα της Marvel. Ταυτίζοντας την κινηματογραφική επιτυχία με κέρδη, τα ξεφτέρια της WB διαστρεβλώνουν τη σεναριογραφία με τέτοιο τρόπο, ώστε να χωρέσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι χαρακτήρες και βεβιασμένη εξτραβαγκάντσα. Πράγμα που αφενός πιστεύουν ότι θα τους κάνει να ανακτήσουν χαμένο έδαφος, αλλά αφετέρου προσδοκούν και στη δημιουργία περισσότερων παιχνιδιών-φιγούρων προς πώληση. Ως προς την ανάκτηση χαμένου εδάφους όμως, δεν υπάρχουν παρακαμπτήριες οδοί - γιατί ότι και αν έχει καταφέρει η Marvel, το'χει κάνει συστήνοντας και αναπτύσοντας υπομονετικά τους χαρακτήρες της για 10 χρόνια.
Αγνοώντας συνειδητά λοιπόν αυτή τη μάλλον σημαντική λεπτομέρεια αλλά και το μάθημα από το Batman V Superman: Dawn Of Justice, η DC εν ολίγης εφάρμοσε την ίδια συνταγή και στο Suicide Squad. Προτίμησε δηλαδή να ρίξει άγαρμπα τους υπέροχους χαρακτήρες που έχει στο οπλοστάσιό της σε ένα άλογο σενάριο, αντί να τους αντιμετωπίσει με μία σοβαρότητα ανάλογη των animated ταινιών. Ενδεικτικότατο παράδειγμα, το Batman - Assault On Arkham:
Aντιθέτως με την σχετικά άπταιστη συνοχή του Assault On Arkham, η live-version εκδοχή του Suicide Squad προτίμησε να βάλει μία ομάδα κοινών θνητών, να πολεμήσει κατόπιν κυβερνητικών εντολών ένα μέλος της (την Enchantress), που θέλει να κατακτήσει τον κόσμο με μαγεία... την ίδια στιγμή που στο κινηματογραφικό σύμπαν υπάρχουν ήδη πολύ δυνατότερα χαρτιά για την αντιμετώπιση ενός τέτοιου είδους απειλής. Ο Τζόκερ ίσα που υπάρχει στην ταινία απλά επειδή πουλάει - ενώ θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ο μεγάλος κακός (όπως τα trailers μας άφησαν να νομίζουμε) και όλα αυτά δεν έγιναν, απλά επειδή η DC ήθελε να συστήσει τη μαγεία στο κινηματογραφικό της σύμπαν πριν τη κυκλοφορία του Doctor Strange. Ίσως και για να ικανοποιήσουν την επιθυμία του μοντέλου Cara Delevigne, να αποτυπώσει ''edgy'' διάθεση στη μεγάλη οθόνη με... χορευτικές κινήσεις.
Κατά την εξέλιξη του Suicide Squad, υπάρχουν πολλές μικρές αντιφάσεις που συνθέτουν ένα ακατανόητο μοτίβο. Από το γιατί μία αρχαιολόγος να σπάσει ένα αγαλματίδιο που μόλις ανακάλυψε, μέχρι την βάφτιση της ομάδας με το: ''αυτό είμαστε, ομάδα αυτοκτονίας;'' από τον Deadshot (Γουήλ Σμιθ), η ταινία ξεχειλίζει από παρόμοια, επικά στραβοπατήματα.
Το μόνο θετικό στην όλη ιστορία ήταν η πρώτη κινηματογραφική ενσάρκωση της Χάρλεϋ Κουήν από τη Μάργκο Ρόμπι, που κυριολεκτικά πήρε τη ταινία στις πλάτες της, δείχνοντας μάλιστα να κατέβαλε και πολύ καλύτερες υποκριτικές ικανότητες από τους συμπρωταγωνιστές της. Ακόμη και έτσι όμως, δεν δικαιολογούνται οι απίστευτα χαμένες ευκαιρίες να χρησιμοποιηθεί η αμφιταλαντευόμενη σχέση που έχει με τον Τζόκερ, ως μοχλός πλοκής. Ακόμη και στο σενάριο που τελικά χρησιμοποιήθηκε, υπάρχουν πάμπολλες λύσεις και διεξόδοι μπροστά στα μάτια των θεατών, οι οποίες δεν επιλέγονται προκειμένου η σκηνοθεσία να κρατήσει το ρολόι να τρέχει. Το τελικό αποκορύφωμα της ταινίας, ακολούθησε τη τετριμμένη πλέον τακτική της παραγεμισμένης με οπτικά εφφέ μάχης, αποτελώντας τρανό παράδειγμα του ότι ελλείψη περιεχομένου, οι ακριβές σκηνές δεν κάνουν απολύτως καμμία διαφορά.
Έχοντας θέσει πλώρη για την πολλά υποσχόμενη ταινία της Wonder Woman (κυκλοφορία στις 8/6/17), η DC έχει εναποθέσει τις ελπίδες της σε αυτή τη τρίτη στα καπάκια ευκαιρία, να εξιλεωθεί απέναντι στους φανς. Και ως λάτρεις των χαρακτήρων, σταυρώνουμε τα δάχτυλα να τα καταφέρει.
Έχοντας θέσει πλώρη για την πολλά υποσχόμενη ταινία της Wonder Woman (κυκλοφορία στις 8/6/17), η DC έχει εναποθέσει τις ελπίδες της σε αυτή τη τρίτη στα καπάκια ευκαιρία, να εξιλεωθεί απέναντι στους φανς. Και ως λάτρεις των χαρακτήρων, σταυρώνουμε τα δάχτυλα να τα καταφέρει.
